ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΜΑΝΙΑΚΗΣ (1929-2015) / Του Παναγιώτου Σ. Μαρτίνη, Δρ. Θ.

Στις 4 Ιανουάριου, Κυριακή προ των Φώτων, έφυγε από κοντά μας, για να βρεθεί στους ουρανούς, ο α­ξιαγάπητος συνάδελφος, φίλος και συμπατριώτης Γεράσιμος Μανιάκης.

Ο Γεράσιμος Μανιάκης υπήρξε γέννημα – θρέμμα της Κέρκυρας. Σε ηλικία 14 χρόνων έχασε τον πατέρα του Σπύρο και βρέθηκε με τη μητέρα του Θεοδώρα στην προστασία του ιερέα π. Νικολάου Κουρτελέση, εφη­μερίου του Ιερού Ναού Αγίου Αντωνίου της πόλης. Αφού τελείωσε τις εγκύκλιες σπουδές του στη γενέτειρά του, στη συνέχεια φοίτησε ευδόκιμα στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Ως φοιτη­τής υπήρξε οικότροφος στο φοιτητικό οικοτροφείο της αδελφότητας «Ζωή», εργαζόμενος συγχρόνως σ’ αυ­τή.

Μετά την αποφοίτησή του, διορίστηκε στο Γυμνάσιο Ακράτας. Εκεί γνώρισε τη σύντροφο της ζωής του, τη διδασκάλισσα Ευαγγελία Γεωργούλια, που απέκτησε τρία παιδιά, το Σπύρο, τον Παναγιώτη και το Δώρο, που ο πρόωρος θάνατός του υπήρξε σοβαρό πλήγμα για τον Γεράσιμο και την οικογένειά του. Το 1960 μαζί με τη σύζυγό του πήραν μετάθεση στην Πάτρα. Στην πόλη του Πρωτοκλήτου θα μείνει ο Γεράσιμος μέχρι τον θάνατό του, αναπτύσσοντας πλουσιό­τατη δράση, χωρίς να λησμονήσει την αγαπημένη του Κέρκυρα, αφού εκεί άλλωστε διατηρούσε και το πατρι­κό του σπίτι. Όλα τα καλοκαίρια και σε όλες τις πανηγύρεις του Αγ. Σπυρίδωνος βρισκόταν εκεί. Ο Γεράσιμος ως Γυμνασιάρχης, Λυκειάρχης και προ­ϊστάμενος της Μ.Ε. έδειξε το παιδαγωγικό και διδακτι­κό του ταλέντο. Αποτέλεσμα της ευσυνείδητης διοικήσεώς του είναι τα δύο βιβλία που αναφέρονται στη σωστή λειτουργία και διοίκηση των σχολείων. Αλλά και στον εκκλησιαστικό και ευρύτερο πνευματι­κό τομέα υπήρξε δραστήριος, με κατηχητική, ομιλητι­κή και εκδοτική δράση. Ως, για πολλά χρόνια, επίτροπος στον ενοριακό του Ναό, της Αγίας Σοφίας, βοήθησε με όλες του τις δυνά­μεις για την ολοκλήρωση της ανέγερσης του Ναού, που αποτελεί πράγματι κό­σμημα για την Πάτρα. Τότε έγραψε και δύο βιβλία, «Η προσευχή» και «Οι γυναί­κες στη λατρεία της Εκκλησίας», τα έσοδα των οποί­ων διέθεσε στον ίδιο Ναό. Επίσης, επί του μακαριστού Μητροπολίτη πρώην Πατρών κυρού Νικοδήμου, ανέ­λαβε την καταγραφή και τακτοποίηση ανά κατηγορίες και περιεχόμενο, όλων των βιβλίων του Επισκοπικού Μεγάρου. Υπήρξε, ακόμη, στενός συνεργάτης του Ρ/ τηλεοπτικού σταθμού της I. Μητροπόλεως αναπτύσ­σοντας ομιλίες αγιολογικού περιεχομένου. Δεν απουσίασε ποτέ από τις ποικίλες εκδηλώσεις του «εν Πάτραις» συλλόγου των Κερκυραίων «Ο Άγ. Σπυρί­δων». Τέλος, άρθρα του, ασκητικού περιεχομένου, δημο­σίευε ανελλιπώς στο περιοδικό «Απολύτρωσις» του Ι­στορικού Ναού του Αγ. Ιωάννου του Προδρόμου της Κέρκυρας. Μέχρι τον θάνατό του εργαζόταν ακατάπαυστα αφή­νοντας πλούσιο υλικό. Ας μείνει αιωνία η μνήμη του και ας ευχηθούμε εκεί που βρίσκεται να συναντήσει το αγαπημένο του παιδί, τον αξέχαστο Δώρο. Σε μας, συγγενείς, φίλους, συνα­δέλφους και συμπατριώτες, ας γίνει παράδειγμα του θερμού εκκλησιαστικού του φρονήματος και γενικά του πνευματικού του ήθους. Στην οικογένειά του εκφράζουμε τα συλλυπητήριά μας και την εξ ύψους παρηγορία.