ΕΜΜΗΝΟΠΑΥΣΗ

Εμμηνόπαυση είναι η χρονική περίοδος στη ζωή της γυναίκας, που χαρακτηρίζεται από τη διακοπή της λειτουργίας των ωοθηκών. Αυτό το φαινόμενο εξελίσσεται σταδιακά και αρχίζει, σύμφωνα με επιδημιολογικά δεδομένα, από την ηλικία των 35-40 ετών, με τελική έκφραση στο τέλος της 4ης με αρχές της 5ης δεκαετίας της ζωής. Η κλινική εικόνα της λειτουργικής ανεπάρκειας των ωοθηκών εκφράζεται με διακοπή της περιόδου για τουλάχιστον 12 μήνες. Οργανικά χαρακτηρίζεται από τη μείωση των επιπέδων οιστρογόνων και προγεστερόνης από τις ωοθήκες και ανισταθμιστική αύξηση των γοναδοτροφικών, LH-ωχρινοτρόπου και FSH-θυλακιοτρόπου ορμόνης από την υπόφυση. Στα πρώτα 2-3 χρόνια κατά τα οποία επέρχονται οι παραπάνω ορμονικές μεταβολές παρατηρούνται εφιδρώσεις, ιδίως τη νύχτα, αίσθημα παλμών, εναλλαγή θερμού και ψυχρού, οι γνωστές εξάψεις, αϋπνίες, αλλαγές στο θυμικό, όπως ερεθιστότητα, άγχος, συχνά ουρολοιμώξεις-κυστίτιδες καθώς και πιο σπάνια άλγος κατά τη διάρκεια της συνουσίας-δυσπαρεύνια. Επιπλέον, αυξάνεται ο κίνδυνος για διάφορες χρόνιες διαταραχές, όπως οστεοπόρωση, νοσήματα από το καρδιαγγειακό, μείωση της προσοχής. Στις περιπτώσεις που η παραπάνω κλινική εικόνα είναι έντονη και προκαλεί προβλήματα στη καθημερινή ζωή της γυναίκας, ονομάζεται περιεμμηνοπαυσιακό σύνδρομο. Ως παριεμμηνόπαυση ορίζεται το διάστημα κατά το οποίο αρχίζουν οι μεταβολικές και λειτουργικές διαταραχές στην ανάπτυξη και λειτουργία των ωοθυλακίων και του ωχρού σωματίου. Προοδευτικά εξελίσσεται σε κατάργηση της ωοθυλακιωορρηξίας, που χαρακτηρίζεται από έλλειψη προγεστερόνης και διαταραχές στην έκκριση των οιστρογόνων. Η αρχική εκδήλωση της μείωσης της ωοθηκικής λειτουργίας είναι η σταδιακή αύξηση των γοναδοτροφινών του πλάσματος με κύριο εκπρόσωπο της FSH-θυλακιοτρόπο ορμόνη, τη 2η ημέρα της περιόδου. Η χρονική περίοδος από την εισαγωγή στην περιεμμηνόπαυση μέχρι την εξέλιξη της στην πλήρη ωοθηκική ανεπάρκεια διαφέρει στο γυναικείο πληθυσμό. Η κατάλληλη χρονική στιγμή της κλινικής αξιολόγησης και δυνητικά χορήγησης θεραπευτικών σχημάτων είναι πρακτικά η χρονική στιγμή εμφάνισης της περιεμμηνοπαυσιακής συμπτωματολογίας. Τα πιο κοινά συμπτώματα που εμφανίζονται είναι αγγειοκινητικές διαταραχές, αστάθεια στη διάθεση, ελάττωση της libido, αϋπνίες, ακράτεια ούρων, διαταραχές της περιοδικότητας της εμμήνου ρύσεως, που χαρακτηρίζεται από μικρότερους κύκλους.Η μέτρηση των επιπέδων των γοναδοτροφινών, και ειδικά της FSH-θυλακιοτρόπου ορμόνης, αποτελεί τον πιο ευαίσθητο δείκτη για την έναρξη της εμμηνόπαυσης. Σε γυναίκες που συνεχίζουν έμμηνο ρύση, κυκλικά ή όχι, τιμή της FSH την 2η και 3η ημέρα της εμμήνου ρύσεως πάνω από 10 με 12 μul/ml θεωρείται ενδεικτικό σημείο ελάττωσης της λειτουργικότητας της ωοθήκης. Επίσης, κάθε γυναίκα που βρίσκεται στη περιεμμηνόπαυση, δεν θα πρέπει να ξεχνά τις παρακάτω εξετάσεις περιοδικού ελέγχου:1. Μέτρηση οστικής πυκνότητας2. Εξέταση τραχηλικού επιχρίσματος-τεστ Παπανικολάου3. Μαστογραφία4. Έλεγχος λιπιδαιμικού προφίλ – καρδιαγγειακός κίνδυνος5. Υπερηχογράφημα μήτρας-ωοθηκώνΣυμπερασματικά, είναι απαραίτητη η λεπτομερής καταγραφή μιας πλειάδας ατομικών στοιχείων για κάθε γυναίκα που μπαίνει στην περίοδο της εμμηνόπαυσης, όπου η προσεχτική αξιολόγησή τους από τον κλινικό γιατρό θα οδηγήσει στην εξατομικευμένη επιλογή του φαρμακευτικού σχήματος για την προληπτική  αλλά και άμεσα θεραπευτική αντιμετώπισή τους.

Dr. Αντιόπη Κομνηνού MscΜαιευτήρας – Χειρούργος – ΓυναικολόγοςΚ. Θεοδώρου 8, ΑΙΓΙΟ

Τηλ.: 26910-23330 / Κιν.: 6976-928366