Το μήνυμα του Αρχιεπισκόπου Αθηνών στο Δήμαρχο Καλαβρύτων, για το Ολοκαύτωμα

Ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ Ιερώνυμος απέστειλε προς το Δήμαρχο Καλαβρύτων κ. Γεώργιο Λαζουρά το παρακάτω μήνυμα,

το οποίο αναγνώσθηκε στην κεντρική εκκλησία των Καλαβρύτων κατά την τέλεση του μνημοσύνου για τους εκτελεσθέντες του Ολοκαυτώματος, το Σάββατο 13 Δεκεμβρίου.

Ακολουθεί το μύνημα του Αρχιεπισκόπου:

Αξιότιμε καί αγαπητέ κύριε Δήμαρχε,

Σάς εύχαριστώ για τήν πρόσκλησή σας, έστω κι εάν αδυ­νατώ να βρίσκομαι ανάμεσα σας, όμού μετά του Σεβασμιωτάτου έν Χριστώ άδελφού, Μητροπολίτου Καλαβρύτων καί Αίγιαλείας κ. Αμβροσίου. Προσέρχομαι νοερώς με εύλάβεια στον τόπο τής θυσίας καί αναλογίζομαι μέ δέος καί συγκίνηση τό μεγαλείο του μαρτυρικού ολοκαυτώματος. Ενώνω τις προσευ­χές μου μαζί σας κι εύχομαι ό Θεός νά έχει ήδη άναπαύσει αυ­τούς τούς αειμνήστους έν χώρα ζώντων καί σκηναις δικαίων, κατά τήν ρήση τοΰ Αποστόλου ότι τό σώμα μας «σπείρεται εν φθορά εγείρεται έν αφθαρσία σπείρεται έν ατιμία, έγείρεται έν δόξη σπείρεται έν άσθενεία, έγείρεται έν δυνάμει» (Α’ Κορ. 15, 42-43).

Μαζί σας καί ήμείς άγωνιούμε βαθιά γιά όσα προσβάλ­λουν καί άπειλούν τήν ειρήνη σε διαφόρους τομείς καί πτυχές, καί πάντοτε θά άγωνιζόμαστε υπέρ αύτής, γιατί ό Χριστός ήλθε στον κόσμο γιά νά έχουν οί άνθρωποι ζωήν καί περισσόν αύτής. Όλοι μας γνωρίζουμε ότι ή εισαγωγή στήν Εκκλησία συντελείται μέ τό βάπτισμα. Υπάρχουν ώστόσο καί ορισμένοι άπό μάς, όπως οί μάρτυρες τής πίστεως, πού λαμβάνουν βάπτισμα αίματος. Διότι βάπτισμα σημαίνει θάνατο καί άνάσταση μέ τόν Χριστό. Καί ώς Έλληνες, πρός καταισχύνην τών ισχυρών τοΰ κόσμου, σηκώνουμε συχνά στήν ιστορία τόν σταυρό τής δοκιμασίας καί τής θυσίας, ό οποίος όμως είναι καί σταυρός άναστάσεως.

Αν χρειαστεί, ή Εκκλησία καί πάλι θά άναδείξει ήρωες καί μάρτυρες. Γιά νά έπαληθευθούν όσα έγραφε ό Μακρυγιάννης, «ότι αρχή καί τέλος, παλαιόθεν καί ώς τώρα, όλα τά θεριά πολεμούν νά μάς φάνε καί δέν μπορούνε τρώνε από μάς καί μέ­νει καί μαγιά». Η υπεροψία καί ή τυφλότητα από τή δύναμη πού είχαν ατά χέρια τους τότε οί κατακτητές, άπότοκα τής από­λυτης απομάκρυνσης τού ανθρώπου από τον Θεό, γέννησε θη­ριωδίες καί ιστορικά άνοσιουργήματα. Η τραγικότητα τού πο­λέμου καταρρακώνει δυστυχώς τούς άνθρώπους καί τούς καταβιβάζει στο επίπεδο άπροσώπων άτόμων. Όταν λείπει ή πίστη, δηλαδή εμπιστοσύνη στον Θεό καί άγάπη πρός τούς άνθρώ­πους, τά λόγια μοιάζουν κενά καί οί πράξεις άποκτοΰν ιδιαί­τερη βιαιότητα. Απειλή τής ειρήνης είναι καί τό νά μήν ύπάρχει άληθινή επικοινωνία μεταξύ μας, νά νιώθουμε ξένοι ό ένας πρός τόν άλλον, μέ άποτέλεσμα νά διατυπώνονται λόγοι στο κενό.

Ακόμη καί σήμερα ό λαός μας διψάει γιά δικαιοσύνη, έξεγείρεται μέ τήν άδικία καί όταν προσέρχεται στήν Εκκλησία άναπαύεται. Ιδεολογίες έρχονται καί παρέρχονται, όμως ή ιστορική μνήμη παραμένει ιερή, ολοζώντανη καί οικεία. Χρειά­ζεται πάντοτε αγώνας γιά νά διατηρούμε καθαρές τις ψυχές μας καί νά μήν φτωχαίνουμε πνευματικά μπροστά στά σύγχρονα άδιέξοδα. Κάθε φορά πού φαίνεται νά μάς συντρίβει τό κακό καί τό άδικο, διασώζεται ό Ελληνισμός πού καρτερεί, πα­λεύει εν πγεύματι καί άληθείρι, μαρτυρεί καί θυσιάζεται.